زنی برای تمام فصول

- شماره 33، مهر 1387 -

خــــوب است بگویم من اصلا به برابری دو جنس، زن و مرد، باور ندارم. اما با تبعیض جنسیتی هم مخالفم. ما زن ها ، با مردها متفاوتیم؛ بدن های مان و توانایی مادر شدن مان این تفاوت را فریاد می زند! هر زنی که ادعا کرد هیچ تفاوتی با مرد مشابهش ندارید باور نکنید، بلکه باور کنید یک جای کار این خانم ایراد دارد.

اما این تفاوت به معنی فرودستی یا فرادستی ما زن­ها هم نیست. مقایسه زن و مرد، مثل مقایسه کرگدن با فیل است ، مثل مقایسه گلابی با پرتغال یا چه میدانم بشقاب با قهوه جوش! کدام بهتر است ؟ کدام مفیدتر است ؟ کدام باحال تر است ؟ همه اش بستگی دارد . یک تقسیم کار ابدی و ازلی در حیات صورت گرفته که همه شادتر باشند.

هرگز قبول ندارم که اگر زنان امروزی از خانه ها بیرون آمده اند و کار می کنند "صرفا"  از زور بدبختی و به دلیل مشکلات مالی است. داستان مفصلی است ... به قول دولتی ها داستان "چالش برانگیزی" است!

آقای باقالی ، یکی از همکارهای قدیمی ام به آقای عزیز می­گفت : " ...خانم روزنامه دیواری (یعنی من) یکی از بهترین همکارهای ما بودند، خیلی مرد بودند ..."  !

اما من اصلا مرد نیستم!  کار کردن برای من مثل نفس کشیدن حیاتی است؛ شغل ام را بسیار دوست دارم و به قول آقای "باقالی" مردانه کار می کنم، اما هر روز بعد از ظهر، عصر، غروب یا شب که به خانه می رسم دلم می خواهد غذا درست کنم، خانه ام مثل دسته گل باشد ، بچه ام رو به راه و شوهرم آسوده باشد. مریض می شوم وقتی غذا از بیرون بیاید ( گاهی تفنن در رستوران مستثنی است البته!)، ظرف های نشسته تلنبار باشد، لباس های نشسته کوه شده باشد، پسرک و آقای عزیز حیران دور خودشان بچرخند و نتوانم هر از گاهی مهمانی شام برگزار کنم. همانقدر که از به نتیجه رسیدن یک پروژه لذت می برم، هدیه گرفتن یک دست فنجان نعلبکی هم برای ام شعف برانگیز است، همانقدر که قرارداد جدید بستن دیوانه ام می کند، خریدن چهار تا شمع و شمعدان هم برای ام شورانگیز است. مرده کتابفروشی رفتن هستم، اما دلیل نمی شود هر از گاهی به دیدن آخرین مدل های تیر و تخته ( بخوانید نمایشگاه طراحی داخلی منزل ) نروم.

نمی دانم چرا فکر می کنند لازمه موفقیت در دنیای بیرون از خانه، تخریب دنیای درون خانه است ؟ چرا فکر می کنند اگر زنی در کسب و کارش موفق است یعنی خانواده اش به گند کشیده شده است ؟ این مثل همان است که فکر می کنند هر که دکتری می خواند چشم های اش چپ است و پشتش قوز دارد! این طور ها نیست، اما بی گمان هر که موفق است - چه زن و چه مرد - همسر حمایتگری در کنار خود دارد و کسی است که هیچ چیز را فدای چیز دیگر نکرده است.

خودم را می گفتم . هر چه خسته تر به خانه برسم، بیشتر "نیاز" دارم که خانه داری کنم. اگر امتحان نکردید امتحان کنید : روشن کردن ماشین لباسشویی ، شلپ شلوپ لباس ها و تمیز شدن شان انگاری روح آدم را تمیز می کند ، همینطور است گردگیری های کوچک ، مرتب کردن قفسه های کتابخانه، روی میز آشپزخانه و غیره.

و آشپزی که مفتون کننده است ...

یک ماهیتابه بزرگ، روغن کف اش را می پوشاند، عین زمین پاتیناژ! پیاز خرد می شود و با روشن شدن آتش زندگی بخش ، بوی خوشی مشام را پر می کند. دلم بوی فلفل سیاه می خواهد و ... زردچوبه ... گوشت چرخ کرده می افزایم که وقت هایی که فشارم پایین است، بدجوری می طلبد! کمی بعد در یخچال را می گشایم و  از احساساتم برای انتخاب مواد غذایی کمک می گیرم. هویج ... فلفل سبز ... و تضاد درخشان این دو رنگ در ماهیتابه ... عطر غذا تغییر می کند ... دلم بوی قارچ می خواهد ، اضافه می کنم ... بوی سیب زمینی کم است... می افزایم ... حالا چه کنم؟ امشب شب برنج نیست ... چیزی نرم تر ، مثل پوره سیب زمینی می خواهد ... معجونم را دز ظرفی می کشم و روی اش را با پوره سیب زمینی می پوشانم .

شام آماده است !

---------------------------------------------------------

تصویر : معجون فوق الذکر. اسم اش را گذاشتیم "حقیقت زیر لحاف" ! قار و قور شکم نگذاشت از نتیجه نهایی عکس بگیرم !