پایی در کفشی
شماره ۴۰، پاییز ۱۳۸۸
کــه گفته چشمها دروغ نمیگویند؟ گاهی نمیگویند، گاهی هم میگویند. مثلا من همیشه با چشم آبیها و چشم سبزها مشکل دارم، خواندن پشت چشمهایشان برایام سخت است. چشمهای آدمهای “بزرگ” را هم سخت میخوانم، به راحتی خودشان را لو نمیدهند. انگار نگهبانی پشت قلقلی چشمشان گذاشتهاند که اگر خواست احساسی بیرون بریزد، راهاش را سد کنند!
در مواقعی که با خوانش چشم کسی به مشکل برمیخورم به کفشهایاش نگاه میکنم. کفشها مطلقا دروغ نمیگویند. غیر از مدل کفش و کیفیت و نظافت آن، که نشانه خیلی چیزها است، فرمی که هر کفش به تناسب پای پوشندهاش میگیرد یک دنیا حرف دارد… انگار مالک هرکفش، از روحش در کالبد کفش خود میدمد.
صبحها از میرداماد که میگذرم با دید زدن کفش مردم صفاها میکنم؛ کفش را نگاه میکنم و سعی میکنم صورت مالکش، سن و سالاش و روحیاتاش را حدس بزنم. دقت که کنید میبینید کفشهایی که صبح زود در پیادهروها شلنگ و تخته میاندازند، چقدر با کفشهای علافی که ظهرها روی همان پیاده رو کشیده میشوند متفاوتند!
به کفشهای خودم نگاه میکنم و فکر میکنم مردم راجع به من چه فکر میکنند!
قرار گرفته در کمی دقیق تر |
۲۹ پاسخ به “پایی در کفشی”
پاسخی بنویسید
موافقم که کفش و لباس و ظاهر آدما، نمایی از روح اوناست، ولی همیشه صدق نمی کنه. گاهی فریبنده میشه.
—————————————–
منظورم اصلا مارک و مدل و حتی تمیزی کفش نیست. به خطوطی که روی کفش هر آدمی می افته نگاه کن، به اندازه خطوط صورتش گویاست …
hamishe delam khaste ba in nazar mokhalefat konam…….
chon ke man hamishe kafshayi ro mipusham ke dooseshoon nadaram…..
be nodrat kafshi ro pushidam ke ba salighe o entekhab io kholgham jur bashe….
————————————–
تکرار می کنم که منظورم خود کفش نیست، منظورم حالتیه که پای هر آدمی به کفشش می ده…
بنده شخصا اگه بخوام مطابق روحیه ام کفش بپوشم، همیشه پوتین بسیار بلند خواهم پوشید!
نمیشه خیلی هم بهش اعتماد کرد، میشه؟!
اما باید جالب باشه.
بعد از پستت به کفشهام نگاه کردم.
یه کتونی نوک مدادی سایز ۴۱ با دو خط قرمز مورب که خیلی هم پنجه پهنه ( مارک vanelli)!
خنده ام گرفت.
گفتم احتمالا اول میگی این آقاهه و …
بعد بالا رو که نگاه میکنی میبینی یه دختر خانم ۲۴ ساله ی داره با نیش های باز نگاه میکنه;)
——————————————
مجددا تکرار می کنم که منظورم حالتیه که کفش نو، بعد از چندین بار پوشیده شدن به خودش می گیره! مطمئنا این کفش مارک چی چی ای که تو پات کردی، اگه پای من باشه، یه حالت دیگه ای پیدا می کنه .
من که می گم تو دوستای بهتری ÷یدا کردی
—————————–
ها؟
راجع به این قضیه ی کفش از یکی دیگه هم یه چیزایی شنیده بودم،ولی انگار شما تو این قضیه حرفه ای هستی.
از این که صبح به کفشهای عابرای میرداماد دقت میکنی خیلی کیف کردم،ایول
من اعتقاد دارم فرم صورت همه چیزو به آدم میگه،و همینطور آرایش(در خانمها)و نوع اصلاح ریش(در آقایون).
یه نگا به آدمای معروف بندازی اصلا داد میزنه چیکارن.
re:من این تعریف انسان رو خیلی فانتزی گفتما.و در ضمن من بازاریاب نیستم،سازنده ی این کیف ها دوستمه ومن به خاطر این قضیه این پست رو دادم.منم کوله کمتر وسایلم توش جا نمیشه،ولی خوب این کیفا خوشگلن!:)
من هر روز صبح که می خوام کفشامو بپوشم می گم وای چه کفشای خاکی یی مردم ببینن چی می گن ولی وقت نمی کنم پاکشون کنم.
——————————-
انشالله پسر که بزرگ شد و از آب و گل در اومد، نوبت از گل درآوردن کفش هم می رسه !
به هر حال از این کفشی که الان من پامه چیزی دستگیرت نمیشه! - از کفش های لب و لوچه انداخته ی دیگه ام چرا! -
چون انقدر گل و گوشاده که پاهام هیچ فرمی بهش نداده و مثل روز اولشه فقط کمی کثیف شده.
منظورم هم این بود که چون پاهام خیلی بزرگه - ۴۱! - اگه صورتم رو نگاه نکنی امکان داره اصلا فکر کنی داری پاهای یک مرد رو نگاه می کنی
——————————-
مطمئن نباش!
هر روز با خودم می گم کفشامو تمیز کنم….اما نمی کنم….یه جفت کفش قرمز و سفید کثیف….
نظرت چیه….
—————————–
من برای نظر دادن در مورد تو به کفشات نیاز ندارم عزیزم!
re:اوه،حق با شماست.موافقم.
آره کادویه زیباییه.
خیلی جالب بود… حدود بیست سال پیش در دوره آموزش فیلمسازی انجمن سینمای جوان طرح فیلم کوتاهی را دادم به نام “کفش ها” و شروع کردیم فتورمانی هم از موضوع تهیه کردیم… از همان موقع به این موضوع همیشه فکرکردم که کفش آدم ها نشانه هایی از خودشان را به خود می گیرد.
این موضوع در مورد چگونه راه رفتن آدم ها هم جالب است… هر آدمی به صورتی منحصر به فرد راه می رود از روی راه رفتن آدم ها حتی از فاصله دوری می توانی آنها را بشناسی.
نگاهت را دوست می دارم عزیزم.
———————————————-
مرسی دوستم و چه جالب (فیلم نامه رو می گم )! واقعا هر آدمی یک دنیای منحصر به فرد و آماده کشف شدنه!
قبول دارم ..اینو یه جور روانکاوی سریع میدونم که خودم زیاد انجام میدم…با کفش…راه رفتن….. حالت چهره ها….واگه فرصت بیشتری باشه مثل تو اتوبوس یا مترو یا تاکسی یا مطب دکتر یا آرایشگاه…با نشونه های بیشتر…
——————————-
آره … خیلی می چسبه !
راستش تا حالا فقط به خط و خطوط روی کفش های خودم دقت کرده بودم،در مورد دیگران گاهی رنگ یا مدل کفش ها باعث میشه به چهره ی صاحبانشون دقیق بشم، این جور!
به قول سهراب :
کفش هایم کو ؟!
روزنامه عزیز تازگی ها دیر به دیر می نویسدا ؟
————————————
دیر به دیر می نویسم ؟
yadet bashe halate kafshaye mano behem begi
—————————-
اینجا بگم یا در گوشی ؟
آره منم با اون حالت کفشی که می گی موافقم.تفاوتو یه موقعی حس کردم که قدیما که مدرسه می رفتم تو کلاس یه دختره کفشش عین مال من بود ولی من مطمئن بودم اون کفشه کلا با مال من فرق می کنه
عزیزم حتما این کاری رو که می کنی منم امتحان می کنم از وقتی دانشجوی روانشناسی شدم خیلی به چهره ی آدما خیره میشم.اما هیچی از چهره شون نفهمیدم.اما این دفعه با کفشاشون امتحان می کنم.
————————————-
چقدر خوب کاری می کنی روانشناسی می خونی …
من گیج شدم! خط و خطوط روی کفش ناشی از فرم پا و فشاری که در هنگام راه رفتن به کفش میاره هست که البته به مدل راه رفتن هم بستگی داره. حالا اینها را چطوری به شخصیت آدم ربط میدی؟ مثلا خود خودم! من متخصص گند زدن به کفش در ایکی ثانیه هستم! به علت قناسی (فکر کنم غلط نوشتم!) پا، همیشه خیلی زود کفشهام از قیافه می افته. حالا این یعنی چی؟! شخصیت خرابکار دارم؟ :))
——————————————————————-
هما جان، عزیزم، من که از این فالگیر اینترنتی ها نیستم! باید کفشت رو حضوری ببینم!
یعنی انقدره خبره ای؟!
ای ول!
با پیک بفرستم خدمتتون تحلیل بفرمایید؟!
بعد از خوندن مطلبتون به کفشم یه نگاهی انداختم ، دیدم حق باشماست، خط تاش با چروک های صورتم برابری می کرد و ترک هاش با زخم های روح و روانم!
—————————————
…
سلام
آ÷م
اپم
—————
دیدم.
جالب بود
سلااام
روس های ناقلا یه مثال دارن که میگن هر وقت خواستی با کسی دوست شی اول به کفشش نگاه کن . . .
منم از این بازی ها می کنم. برعکس رو انجام دادی؟؟ که طرف از بالا نمونه ی یه شهروند شیک پوشه اما به کفش هاش که می رسی می بینی نه !!! از اوناس که زن کتک می زنه و بعد از خوردن آبگوشت پیژامه ی چرکش رو پاش می کنه و نفخ معده داره!! دیدی چه عجیبه این ترکیب ها ؟؟
خوبی؟؟ اهل بیت خوبن؟؟
—————————————
بلکه من هم روس ناقلا باشم پس!
خوبم و خوبیم، مرسی
من معمولا به ادا اطوارهای آدمها دقت می کنم
ولی در مورد چشمها یه چشم سبز میشناختم که به نظرم لوچ بود هر وقت هم اینو بهش می گفتم فکر می کرد دارم ترور شخصیتیش می کنم
در مورد کفش هم وقتی به پای مردم نگاه می کنم زجر می کشم چون همیشه احساس میکنم مال اونا قشنگتر از مال منه
——————————-
خوبه یه کی به خودت بگه لوچ؟! کارهایی می کنی ها…!
انقدر خودت رو مزجر نکن دخترم …
لبخند شیخ بر حقارت فارس نیوز:
۱۳آبان ملت جواب هتک حرمت شیخ اصلاحات را خواهد داد!
وعده ملت و کودتاچیان : ۱۳ آبان
ساکت نخواهیم نشست چون او هیچگاه ساکت ننشست. جواب تک کفش شما، میلیون ها کفش است. ۱۳ آبان ماه خیابانها زیر پای میلیون ها کفش خواهد لرزید. تا آن موقع، تلاشتان را ادامه دهید. کفش بپرانید. ناسزایتان را بگویید. تهدید کنید. انکار کنید. به مراسم مذهبی و غیر مدهبی حمله کنید. بگیرید، ببندید، زندان کنید.ما صبر میکنیم. ۱۳ آبان ماه ما را خواهید دید. تا بدانید تک لنگه کفشتان را چگونه پاسخ خواهیم داد. پاسخ بی حرمتی شما به آزادمردان این سرزمین، آن روز است.
۱۳/۸/۸۸ قرار ماست.
——————————————
حافظه تاریخی من - متاسفانه - خیلی خوب کار می کنه. نه ماهیت شیوخ یادم می ره و نه اینکه چرا سیزده آبان سی سال پیش سیزده آبان شد …
سلام دوست خوب و مهربان و نکته سنجم
من ورزشکار نیستم ولی ورزشکار ها رو خیلی دوست دارم!
منظورم این بود که یه خونه جدید تو پرشین درست کردم و از دست این خارجی ها راحت شدم.
منم به طرز راه رافتن آدم ها،حرف زدن لباس پوشیدن ،رنگ و فونت و مطالب وبلاگ هاشون و .. خیلی توجه میکنم ولی تا به امروز به فرم و چین کفش ها توجه نکرده بودم .از این به بعد سعی میکنم سر به زیر راه برم که بیشتر به کفش ها دقت کنم.
http://www.choirannabashad-tanemanmabad.persianblog.ir
سلام
از سا بق منم روی کفش خیلی حساسیت داشتم. الانم همینطوره همیشه باید کفشم تمیز باشه .فکر می کنم تمیزی کفش یک جور نشان دهنده سلیقه خوب و مهم بودن نظافت برای صاحب کفشه. یعنی یک ادم منظم به حساب میاد و به قولی شلخته نیست. مشلا کفش پاشنه خوابیده یا کج و معوج صاحبش نشانه عجول بودن و بی سلیقگی اونه .البته نظر من اینه.ضمنا بعضی ها هم که کفش ورنی دوست دارند یا کفشی که زیاد جیر جیر می کنه نشان دهنده اینه که صاحبش آدم متظاهریه که می خواد خود نمایی کنه.
منم اینو شنیدم منتها این و که دچطوری میشه تشخیص داد و نمیدونم.
من عاشق کفشم و همیشه به کفش آدمها دقت میکنم.
منهم زمانی رابطه ای با کفشها و آدمها داشتم اما این روزها فراموش کرده بودم یادم انداختی
حالا به نظرت منی که همیشه کفشهایم تمیز و بدون چروک و … هست و فقط وقتی داغون میشه که کفه اش از ته ساییده بشه و از بین بره، چطور آدمی هستم؟ یعنی آدمی که کفشهاش عین روزهای اول نو هست و گاهی خاکی اما همیشه نو و براق و … چطور آدمی میتونه باشه؟ از چشمهاش میشه خوند کیه یا نه؟