بدون درد و خونریزی!
شمارهی چهارم – بهار ۱۳۸۹
پشت در اتاق آقای رییس هیات مدیره منتظر نشستهام تا نوبت جلسهام شود. اینجا طبقهی ریاست است و اتاق کارشناسها جای دیگری است اما آنها نامه و نقشه به دست میروند و میآیند. حوصلهام سر رفته است؛ میشمارمشان! تعداد نقشه به دستها بیشتر از نامه به دستهاست. تعداد مردهای کچل بیشتر از مردهای مودار است و تعداد خانمهای لاک زده از خانمهای بدون لاک بیشتر است. تعداد شلوار جین پوشها، بیشتر از شلوار پارچهای پوشهاست و هر ده ثانیه یک نفر از پلهها بالا میآید و هر بیست ثانیه یکی از پلهها پایین میرود ! آقایی که با لیوان چای عقب عقب میرود به خانمی که یک کوه کاغذ دستش است اصابت میکند، کاغذها میریزد، چای هم رویش. خانمه سر آقاهه داد میزند، آقاهه شرمنده میشود و بینتیجه تلاش میکند لکهی چای را با آستینش پاک کند. تازه یادم میافتد میشود تعداد خانمها را هم با آقایان مقایسه کرد: مساوی است. حتی تعداد منشی زن و مرد هم مساوی است. یک آقای منشی سمت چپ و یک خانم منشی سمت راست نشستهاند ، دائم سربهسر هم گذاشته، میخندند. خانمهای در رفت و آمد خوش لباس بوده و بدون استثنا یک عالمه انگشتر و دستبند رنگی رنگی به خود آویزان کردهاند. یادم میآید آن زمانی که من تازه سر کار رفته بودم تعداد ما خانمها خیلی کمتر از آقاها بود، اما ما هم خوش لباس بودیم ، لاک کمرنگ می زدیم و انگشتر و دستبند رنگی به خودمان آویزان میکردیم. پشت سرمان هره و کره های مردهای بیکار - همکار بود، اما کار به کارمان نداشتند، جرات نداشتند! همهی مزخرف گفتنهایشان هم از حسودی بود وگرنه ته دلشان تحسینمان میکردند و دلشان خواهر و مادری چون ما میخواست! به نظرم رسید هنوز هم همان لوس بازیها باشد، از روی نگاهها میگویم …اما محتاطانه تر، چون تعداد زنها روز به روز بیشتر میشود و قدرتشان بیشتر.
داشتم به لاک کمرنگ و انگشتر گرد بزرگ سفید رنگم نگاه میکردم و فکر میکردم کدام حرکت مدنی، پررنگتر از این حضور محکم زنانه میتواند مردسالاری را به مبارزه طلبیده، پوزش را به خاک بمالد؟
بالاخره نوبتم شد. آقای منشی مرا به داخل راهنمایی کرد و خانم منشی لبخند مهربانی تحویلم داد. بعد از سلام و تعارفات معمول، آقای رییس هیات مدیره، معاون جدیدش را معرفی کرد؛ خانم … (بوق)، خانمی خوش لباس، با لاک کمرنگ، با یک عالمه انگشتر و دستبند رنگی و با نگاهی محکم و دقیق …
قرار گرفته در کمی دقیق تر |۱۲ پاسخ به “بدون درد و خونریزی!”
پاسخی بنویسید
دوستش داشتم این نوشته را.
نمیدونم کدوم بزرگی گفته بود بهترین راه معرفی خودتان رفتارهایتان است. این مبارزه کردن هم به قول شما بهترین نوعش اینه که حضور پیدا کنیم
در مورد اردیبهشت هم … خب اردیبهشت اردیبهشته حتی اگه بوهای دیگه ای به مشام برسه
——————————-
اما من ترجیح می دم اردیبهشت بوی شهریور نده …
مرد و زن دو روی یک سکه هستند. مهم اینه که باور کنیم تفاوت های نهفته در توانمندی ها را و نخواهیم از این تفاوت های ذاتی به “برتری” پل تعبیری بسازیم. برتری ای وجود ندارد. هریک بار خود را به دوش می کشد.اگر همه ی زنان می توانستند مادری فداکار در نزدیکی خود داشته باشند که با خیال راحت نوزاد شان را نگهداری کند یقینا دنیای همه ی زنان گلستان می شد. یقینا جامعه هم از حضور زنان بهره ی بیشتری می برد. به امید آن روز!
——————————–
پس شوهر فداکار چی می شه ؟!
خیلی خوب بود..
ولی من با کارمندای مرد راحتترم ! نه اینکه با خانومها مشکلی داشته باشم نه ! ولی اگر قرار ملاقاتی حال به هر بهانه ای با کسی داشته باشم ترجیح میدم اون شخص یه مرد باشه ! با مردها راحتترم !
———————————–
واقعا بستگی داره !
معلومه اداره شما جای خوبیه
———————————–
اینجا اداره ی من نبود. من هم ارباب رجوع بودم !
asheghetammmmm kolannn
—————————————————–
سرتون سلامت
والا!
شهریور چشه؟!
یادت نیست؟
من شهریوریم و واقعا ماهم رو دوست دارم!
—————————————————-
شهریور چش نیست! اردیبهشتی که بوی شهریور بده چشه ، همینطور شهریوری که بوی اردیبهشت بده! کلن بده یکی بوی دیگری رو بده !
یه کمی دورتر در زمان ما از لاک خبری نبود که حتی ناخن یه ذره بلند هم اشکال داشت….النگوهای رنگی که اصلا وابدا…….فقط حلقه اونم از نوع ساده…..بنظرم همه چی همینجوری تغییر خواهد کرد این ناگزیره…
———————————-
یادمه وستا جان … متاسفانه یادمه …
درود
گمت کرده بودم !
خرسندم از این وصال دوباره ….
در رابطه با نوشته:
امیدوارم همینگونه پیش برود تا پیروزی کامل جنس من !
—————————————-
تا تعادل. پیروزییکی، یعنی شکست اون یکی. به درد نمی خوره. دیگه گمم نکنی ها !
خدا از این حس های خوب بیشتر نصیبتون کنه! البته این دفعه افکارتونو متمرکز کنید روی حضور آدمهای با لیاقت فارغ از جنسیتشون، که بیشترین مشکل مملکت در حال حاضر به این موضوع ارتباط پیدا می کنه .
——————————————-
موافقم. اما گاهی این بازی ها هم می چسبه !