جسارتا !

- شماره پنجم، بهار ۱۳۸۸ -

مــــــادربزرگ ما، برای هرکدام­مان یک لقب خنده دار گذاشته ، مثل میرزا، دوگل، رییس، طلا و الی آخر! این القاب معمولا هیچ ربطی به ماهیت و شخصیت ما ندارد، بلکه فقط با وزن اسم­مان جور درمی­آید. بعضی از نوه­ها خوش­شان نمی­آید جلوی غریبه­ها مثلا “ماما” خطاب شوند و بعضی دیگر با این القاب کنار آمده­اند!

اخیرا در پایتخت همایشی در بزرگداشت آقای صیاد شیرازی برگزار شده به نام “شرح فراق صیاد دل­ها”. اصلا کار ندارم این آقا چه جور آدمی بود و در مورد کشته شدن­اش هم چیزی نمی­خواهم بگویم، اما خداییش زشت نیست یک آقای جدی، دارای ریش، در لباس نظامی، که سردار جنگ بوده و ترور شده “صیاد دل­ها” نامیده شود ؟ فکر نمی­کنند همچنین لقبی به یک خواننده پاپ یا رقاص یا … (!) … بیشتر می­آید؟

خوب است وقتی خودشان کشته شدند،  ”جیگر طلا” خطاب شوند؟

 

 

 

تصویر: آرشیوی!

قرار گرفته در آنها | دیدگاه (۲۱)