رعنا فرحان

۲۸ مرداد ۱۳۸۸

rooznameh-rana-farhan

شماره ۳۲، تابستان ۱۳۸۸

بــرای بعضی­ها، شنیدن موسیقی در پس­زمینه زندگی­شان چیزی واجب، مثل بلعیدن اکسیژن در تمام لحظات شبانه روز است. این آدم­ها حتما سلیقه متفاوتی دارند، شاید خودشان نوازنده، خواننده، یا آهنگساز باشند، شاید نوعی خاص از موسیقی را بپسندند، شاید به تناسب حالات روحی­شان، انواعی از ملودی­ها و سازها و صداها را بخواهند و شایدهایی دیگر.

دیروز تصادفا به آخرین ویدئو شکیرا به نام “خانم گرگه” نگاه می­کردم، موسیقی­اش و استفاده از سازها بدک نبود. اما کلمات و بیش از کلمات، حرکات مهوع بود. یادم میآید زمانی این حرکات، از کثیف­ترین زن­ها، در کثیف­ترین ویدئوها، در پنهانی­ترین محیط­ها بروز می­کرد و معمولا یک عده آدم معلوم­الحال از دیدن آنها نوعی خاصی از لذت را می­بردند، کسی برای آن­ها دست نمی­زد، چه برسه که نام­شان را هنرمند و سوپر ستاره بگذارند. امروز این کلمات و حرکات بی­هیچ مرز و حرمتی، در معرض شنود و دید عموم است. “خانم­باز” بریتنی اسپیرز را دیده یا شنیده­اید ؟ من اصولا حرکات پ.و.ر.ن.و گرافانه­ای را که به اسم رقص انجام می­شود را نمی­فهمم و کلمات رکیکی که به نام ترانه به خورد گوش­های مردم می­دهند را نمی­توانم باور کنم. نمی­دانم دارد چه به سر بشریت می­آید. چندی پیش از صدایی و ترانه­ای بدم نیامد ، خواننده کریس براون بود. چندی نگذشت که تصویری از ریحانه (ریحانا – خواننده) را دیدم که توسط او دکوراسیون صورتش تغییرات اساسی کرده است. شاید بعضی­ها هنر را از شخصیت هنرمند جدا بدانند، اما من نمی­توانم و نتوانستم به موسیقی این موجود هم گوش بدهم. همین مشکل را تعمیم بدهید به خیلی­ها، خیلی از قلندران عرصه موسیقی جهانی.

حالا تصور کنید در این آشفته بازار خشونت و جنسیت و بی محتوایی و بی اصالتی و بی­مزگی، که حرف اول در مقبولیت صدا را دلارهای خرج شده و زرق و برق تبلیغاتی می­زند، یک روز معمولی جلوی تلویزیون لم داده باشید، که یک آهنگ طلایی از یک حنجره طلایی بشنوید و آن صدا، کلماتی به فارسی از مولانا بخواند – نه آنطور که مدونا و نامجو می­خوانند و نه آنطور که سال­ها در موسیقی سنتی­مان شنیده­ایم. خانمی با سر و وضعی موقر، بدون آنکه برای به رخ کشیدن صدای­اش  از جذابیت­های غیر صوتی استفاده کند و حرکات و رفتار سخیف انجام دهد، فقط دارد می­خواند، آنطور که دوست دارد، آنطور که مولانا را، جاز را و بلوز را حس کرده و این یک محصول هنری زیبا می­شود، که می­شود در پس­زمینه زندگی گوش داد، لذت برد و آرامش کسب کرد.

من تا چند وقت پیش رعنا فرحان را نمی­شناختم. حیف است شما هم او را نشناسید.

اینجا به صدای اش گوش بدهید …